Genç ve Ergen Terapisi

Çocuk ve Ergenlerde EMDR kullanımı, geleneksel yöntemlere göre daha yeni olmasına rağmen yapılan araştırmalarda oldukça olumlu sonuçlar vermektedir. Bu teknik, terapistler için yeni bir kapı açmış ve terapide kullanılan araçları zenginleştirmiştir. Genç ve ergen terapisi süreçlerinde, diğer modellerde olduğu gibi ailenin işbirliği ve çocuğun motivasyonu başarının anahtarıdır. Özellikle kendi isteğiyle başvurmayan gençleri motive etmek, terapi kazanımlarının kalitesi açısından büyük önem taşır.

EMDR’ın kullanıldığı çocuk ve ergen terapilerinde aslında gerekli olan destek ve materyaller diğer terapi modelleri ile benzerlik göstermektedir. Her terapi modelinde olduğu gibi EMDR’da da ailenin işbirliğine ve tedaviye destek vermelerine oldukça fazla ihtiyaç duyulmaktadır. Ayrıca, tedaviye kendi arzusu ile başvurmamış olan çocuğa veya ergene motivasyon sağlamayabilmek tüm terapilerde olduğu gibi EMDR’da da önemlidir. Terapi ile ilgili çok fazla bilgisi, ilgisi, sözel becerisi ve gerekli dikkati olmayan çocuk veya ergeni motive etmek terapi kazanımlarının kalitesi açısından büyük önem taşımaktadır.

Çocuk ve ergenlerle EMDR uygulaması yapılırken standart protokol üzerinde çeşitli değişimler yapılabilir. Terapist ile çocuk veya ergen terapi hedefini belirlerken olayın sebebi üzerinde daha fazla duralabilir, bu çocuğun veya ergenin terapiye olan motivasyonunu arttırma açısından önemli bir faktördür. Ayrıca, terapi hedefinin basamaklar şeklinde küçük küçük hedeflere bölünmesi daha çok motivasyon sağlamaktadır. Çocuk ve ergenlerle çalışırken daha açık ve net olmak, hayal gücünü kullanma oldaklı çalışmak, kognisyonlar, duygular ya da vücuttaki hisler üzerinde çok fazla odaklanmamak, sözel artikülasyona takılmamak tercih edilir. Protokolün bazı basamakları çocuk veya ergenin ihtiyaçlarına göre uzatılabilir ya da kısaltılabilir, hatta bazen tümüyle çıkartılabilir. Çoğunlukla, çocuk ve ergenlerin EMDR süreci yetişkinlerinkine oranla biraz daha hızlı olmaktadır.

Çocuklardaki Fobik Tepkiler ve EMDR

Özgül fobi, net olarak görülebilen belirli nesne veya mekanlardan, belirgin (göze çarpan şekilde) ve sürekli olarak korkmadır. Fobilerin genellikle tüm nüfusta görülmediği, bazı insanlara özgü olduğu kabul edilir. Bu çalışmada EMDR, yaşları 6 ile 17 arasında değişen, spesifik fobinin kaynağıyla doğrudan ve hoş olmayan bir tecrübesi olan toplam 15 çocuğa uygulanmıştır. 1-4 arasında seans yapılmıştır. Çalışmaların sonucu çocukların korkularının kaynağını ifade edebildiklerini, “kötü resim” ile ilgili düşünebildiklerini, duygu ve vücut hislerini tanımlayabildiklerini göstermektedir. Tüm çocuklar EMDR prosedürünü sonuna kadar tamamlayabilmiştir. Çalışmanın sonuçları ve daha sonra yapılan takip çalışmaları, çocukların korkularının üstesinden gelebildiklerini ve bu korkularla baş edebilmek için yeni beceriler öğrendiklerini göstermiştir.

Çocuklarda Dolaylı Korkular ve EMDR

Çocuk ve ergenlerde EMDR, travmatik olayların yanı sıra fobik korkularla çalışırken de etkili sonuçlar veren bir metottur. Yapılan bir çalışmada, 7-13 yaş arası çocukların hırsız, karanlık ve köpek ısırması gibi dolaylı korkuları üzerine odaklanılmıştır. Bu süreçte genç ve ergen terapisi kapsamında bazen sadece EMDR, bazen de sanat terapisi ve bilişsel davranışçı teknikler birlikte kullanılmıştır.

Çalışma sonuçlarına göre çocuklar, korkularını sembolize eden resimler ve güvenli alanlar tanımlayabilmiş; olumsuz inanışlarını, duygularını ve bedensel duyumlarını net bir şekilde ifade edebilmişlerdir. Terapi sonunda tüm çocuklar, korkularıyla başa çıkmalarına yardımcı olacak kendilerine özgü çözümlere ulaşmış ve bu kazanımların kalıcı olduğu gözlemlenmiştir. Bu veriler, çocuk ve ergenlerde EMDR uygulamasının gerçek yaşantıya dayanmayan (fobik) korkularda da güvenle kullanılabileceğini kanıtlamaktadır.